منظور ما از اين تقاضا اين نيست كه قبور مزار اشخاص گردد ، مقصد اصلى آن است كه با بناى مختصرى در روى قبور مزبور و تشخيص آن‌ها و ذكر صاحبان قبور از فقدان اثر و مجهول گرديدن صاحبان قبور جلوگيرى شود . البته چون فعلًا تاريخ وجود ابنيه بر روى قبور مزبور نزديك است و بيش از چند سال از ويران شدن آن نگذشته است و قبور مشخص و صاحبان قبور معروف همگان مىباشند ، ولى به متمادى ايام ممكن است اين موضوع از نظرها محو گردد . كاردار سعودى در پاسخ گفت : البته تا آن‌جايى كه شرع اجازه دهد در انجام تقاضاى دولت شاهنشاهى موافقت مىشود و اضافه نمود كه تشخيص قبور به‌وسيلهء سنگ‌چينى اطراف آن و گذاردن سنگ قبر شرعاً مانعى ندارد ، ولى بيش از آن مطابق مذهب وهابى كه مذهب رسمى دولت عربى سعودى است ممنوع مىباشد و در هر حال اجراى اين امر هم تا حدودى كه شرع اجازه مىدهد به هزينهء خود دولت عربى سعودى انجام خواهد شد و به هيچ‌وجه اجازه نمىدهند سايرين به هزينهء خود اين كار را بكنند . در خاتمهء مذاكرات و اصرار اين‌جانب قرار شد در اين باب يادداشت كتبى به سفارت عربى سعودى نوشته شود كه به‌وسيلهء مقتضى به وزارت خارجه عربى سعودى ابلاغ نمايند . يادداشت تهيه و ارسال گرديد . تصور نمىكنم به اين ترتيب نتيجه به‌دست بيايد ، اگر موافقت فرمايند كه امسال شخصاً به حجاز